عاشقانه ای در قتله گاه

زبان حال حضرت سیدالشهدا اباعبدالله الحسین علیه السلام با حضرت باری تعالی

آمدم از هر زمان رندانه تر

گشته ام از هر زمان فرزانه تر

شمع رخسار تو را پروانه تر

تا ببینم عشق را جانانه تر

آمدم سویت بلاجویانه تر

کام ، عطشان ، سینه ، خون ، پیمانه ، تر

من اسیر بند دنیا نیستم

دلخوش لبخند دنیا نیستم

چون که من فرزند دنیا نیستم

حاصل پیوند دنیا نیستم

زین سبب دلبند دنیا نیستم

هستم از هرکس به آن بیگانه تر

می روم تا قاف عرفان گاه عشق

می روم میعاد حیران گاه عشق

می روم سوی خرامان گاه عشق

تا منای روح ، قربان گاه عشق

می روم بی سر به سامان گاه عشق

از پرستوها سبک بالانه تر

عذر می خواهم که پایم گیر بود

مرغ روحم بسته در زنجیر بود

ورنه از زندان دنیا سیر بود

لحظه لحظه ماندنم تاخیر بود

حنجرم لب تشنه شمشیر بود

آمدم سوی تو بی صبرانه تر

منتظر بودم که فرمانم دهی

از شراب ناب حیوانم دهی

آمدم بی سر که سامانم دهی

هستی والاتر از جانم دهی

لذت دیدار جانانم دهی

فاش می خواهم تو را مستانه تر

خلوت دل...