خلوت دل

عطش نبـرد ز یادش حسیـن و زینب را ادب اجـازه نمـی داد xa0تـر کند لب را علی است ، زنده شده xa0در وجود عباسش که بـر زمیـن بزند از دوباره مرحب را نمـود بـا همه هستش حسیـن را xa0یاری سـرود بـا همه عشقش شعـار مکتب را (( قسـم به نام خـدا گر جدا شود دستم دمـی رهـا ننمایم امام مذهب را )) اشـاره می کنـم و با کنایـه می گـذرم اگر که اهل دلـی خـود بگیـر مطلب را کـه بـدر کامـل زینب هلال شـد از غم دمی که غرق به خون دید چشم کوکب را شب فراق عزیزان تحملش سخت است چگونه خواهرشان بگذراند این شب را...

ادامه مطلب